Reserva Faunistica Cuyabeno

Vooraleer naar de jungle in de Oriente af te reizen, hebben we nog genoten van 2 daagjes relaxen in Baños. Dit is een vrij toeristisch stadje op 2 uurtjes van Riobamba. We hebben er een stevige maar mooie wandeling in de omliggende bergen gemaakt en een mountainbiketochtje richting Puyo. Deze weg is gekend om zijn talrijke watervallen. Onderweg nog een Nederlander geholpen die zijn fotocamera was verloren en dan met een cabiñeta (kleine pick-up bestelwagen) terug richting Baños.

’s Avonds nog genoten van een paar uurtjes in één van de thermische baden waarvoor Baños gekend staat. Deze openluchtbaden zijn gevuld met warm water (tot 50°C) van de vulkaan en met zéér koud water van de waterval. Het warme water heeft een vuile bruinige kleur maar dit komt door alle mineralen die het water bevat (zeggen ze toch). Het is best wel grappig om alle mensen daar in groepjes te zien staan kletsen. Dit gaat dan meestal over politiek, roddelen over de buren of moppen tappen. Het deed zo’n deugd dat we besloten om de volgende dag terug te komen om 04u30 wanneer de baden reeds opengaan. Omwille van het vroege uur waren we een uurtje later dan verwacht omdat niemand reageerde bij het afgaan van de wekker. Toch was het genieten om tijdens het baden in het warme water het stilletjes licht te zien worden.

Woensdagavond om 20u plaatselijke tijd zijn we dan vertrokken vanuit Baños voor 4 dagen Oriente. Eerst met een minibusje met ons drie naar Ambato, een uurtje verderop. Onze chauffeur was Dario waarmee we nog goed hebben gelachen (omdat het reeds donker was dacht hij steeds dat er 4 of 5 personen in zijn busje zaten en wij deden natuurlijk mee). Vanuit Ambato stond dan een 10 uur lange reis naar Lago Agrio op de planning. Gelukkig was de bus vrij comfortabel en hebben we toch een beetje kunnen slapen ondanks de vele bochten in de bergen. De buschauffeur was ook supervriendelijk om ons vlak voor hotel D’Mario af te zetten om 5 uur ’s nachts. Lago Agrio is immers een oliestadje en niet meteen de veiligste en mooiste stad die we al gezien hebben.

Na enkele uurtjes rust daar zijn we dan met een minibusje vanuit Lago Agrio naar Cuyabeno vertrokken. Andermaal een rit van 3 uur. Dit was de ideale moment om kennis te maken met onze reisgezellen voor de komende 4 dagen. Jhonny, een Ecuadoriaanse leraar Engels die voor de eerste keer meeging als vertaler (een man van 1000 waanzinnige verhalen: “I was once in Toronto. I nearly got married there, but there was a problem with my papers so I robbed the girl”). Stephan, een Canadese leraar van 42 die leefde voor het reizen en al meer dan 100 landen in zijn leven had gezien (ook waanzinnige verhalen natuurlijk, maar iets geloofwaardiger). Lyn en Wouter, een Nederlands-Australisch koppel die voor 6 maanden aan het rondreizen waren alvorens zich te settelen in Sydney. En last but not least was er de familie Goudwaard. Papa Emile, tandarts als beroep, mama Carla, huismoeder als beroep en shminkpop in de vrije tijd, en de kids Brandon, Mila en Mikela. Jaja de eerste echte hollandse familie zorgde bij ons voor de eerst echte cultuurshock en een hoop ergernissen de eerste dag. Deze familie kwam immers van het toeristische Bon Aire en dachten hier een mountainbike- en raftingparadijs te vinden. Hun verbazing was groot toen er geen internet en telefoon was (ja, duuuuh!!). Maar goed we hebben ons er na één dag overgezet en vooral met de andere mensen opgetrokken om niet te veel nederlands te praten en ons spaans wat te verbeteren.

Na de eerste kennismaking tijdens de 3 uur durende rit kwamen we aan in Cuyabeno. Daar werd ons een heerlijk middagmaal voorgeschoteld en sprongen we met zijn allen in een gemotoriseerde kano voor een boottochtje van 3 uur naar de het basiskamp (een lodge) waar we 4 dagen zouden kamperen. Het kamp bestond uit een aantal shelters waarin de basisvoorzieningen aanwezig waren (slaapshelter met muskietennetjes, douche met regenwater, wc, eetplaats met keuken). Allemaal zeer basic maar alles wat we nodig hadden. Wat ons wel direct opviel was dat het weer niet was wat we ervan verwacht hadden. Geen temperaturen van 35 of 40°C met een hoge vochtigheid en veel zweten. Eerder een aangename 20°C en gezweet werd er enkel tijdens de wandelingen in het dichte woud.

Van dag tot dag beschrijven wat we gedaan hebben, zou ons te ver leiden dus kijk vooral naar de foto’s die we getrokken hebben. De 4 dagen bestonden vooral uit rondvaarten met de kano en wandeltochten (2 tochten van 3 uur en een tocht van 1 uur ’s nachts). Tijdens deze tochten was het de bedoeling om zo veel mogelijk dieren te spotten maar dit is niet zo evident als je zou denken (niet achter elke hoek ligt er een slang of krokodil te wachten waar je vriendelijk goeiedag tegen kan zeggen). Het is echt zoeken en zo stil mogelijk zijn (niet evident met 3 hollandse kids). In die 4 dagen hebben we toch heel wat beesten gezien zoals:

* Een heleboel spinnen: veel tarantulas die steeds aanwezig waren op de wc’s en ’s nachts te voorschijn komen.
* Pink dolphines: zoet water dolfijnen die af en toe boven lucht komen happen.
* Piranhas: waarvan één professioneel aan de haak geslagen door Linda tijdens het vissen.
* Monos of apen: een aantal verschillende soorten waaronder de cappucino-aap en de eekhoornaap
* Kaaimannen/caymans: deze hebben rode ogen ’s nachts en er werd er ook nog één professioneel door Sam gespot op de laatste dag.
* Vlinders: in verschillende kleuren en afmetingen.
* Vogels: tucans en andere soorten, maar steeds moeilijk te fotograferen.
* Kikkers: van 1cm tot 15cm groot.
* Insecten: altijd aanwezig (incluis beten) en maken een mooie symfonie van geluiden wanneer je in je bed ligt.

Verder hebben we ons nog geamuseerd met een zwempartijtje in één van de lagunes, het maken van een plaatselijke yucabrood en verbroederen met de gastheren. Deze bestond uit een familie met 2 grappige tweelingzonen (Jose en Ellias, 11 jaar) waarmee we veel gelachen, yahtzee gespeeld (¿zero, zero, zero!) en spaans gepraat hebben. Telkens we terugkwamen vroegen ze achter de foto’s die we getrokken hadden en dat konden er niet genoeg zijn (¿que mas?).

Uiteindelijk was het een prachtige trip. Spijtig genoeg hebben we geen anaconda’s gezien (legendarische slang van 10 meter die voornamelijk onder water leeft) maar hiervoor moet je zeer veel geluk hebben. We zijn er echt met spijt in het hart vertrokken. De volgende halte op onze reis zou dan Quito worden waar we 4 dagen zullen blijven om de hoofdstad en omstreken te verkennen.

Een hele boterham,

¡Hasta luego!

 

Morgen naar het regenwoud

Vandaag hebben we na een lange trektocht langs het prachtige stadje Baños forel en yuca (maniok) gegeten in een leuk restaurant. De stad ligt aan een actieve vulkaan (sinds 2000 mogen hier opnieuw mensen wonen) die heet water vol mineralen maakt. Het resultaat zijn heerlijk warme openluchtthermen (48 graden) naast een reuzewaterval. We bleven er enkele uren vanavond en morgenvroeg kan je er ons opnieuw vinden!

Vandaag hebben we ook onze tocht door het regenwoud vastgelegd. We vertrekken morgen om 19h met de bus naar Quito tot in Lago Agrio (de volgende dag). De maatschappij heet Rainforestur en wordt heel hard aangeraden. We gaan dus van donderdag 7 augustus tot zondag 10 augustus en kunnen geen contact opnemen voor maandag 11 augustus (waarschijnlijk later).

 

2x panne

We zijn nu 3 dagen op rondreis in Ecuador en we hebben al het een en ander gezien.

Zaterdag begon zeer vroeg met een lange busrit van Cuenca naar Riobamba. Normaal duurde deze 6 uur maar onderweg moet iets de bus geraakt hebben, want plots stopten we in een piepklein dorpje. De rechterachterband werd er in 2 minuten afgehaald en een lokaal smid begon verwoed te lassen aan de as van de bus. Hilariteit alom en na een uurtje waren we terug onderweg. Niet echt met een gerust gevoel als je weet dat de rit door de torenhoge bergen van de Andes ging met bijhorende afgronden. Maar de as heeft het dus gehouden tot in Riobamba.

Door de vertraging hebben we wel de wekelijkse, kleurrijke markt in Riobamba gemist. We hebben dan een goed hotelleke gezocht en naar de toeristische dienst gaan informeren naar tickets voor “El Nariz del diablo” (“De duivelsneus”). Dat is een treintje dat van Allausi naar Sibambe rijdt door schilderachtige valleien van de Andes. Brute pech want 3 Fransen hadden net voor onze neus de laatste kaartjes voor de bus naar Allausi weggekaapt.

Dan maar de volgende dag op eigen houtje naar Allausi vertrokken. Daar hebben we met veel geluk nog een van de laatste kaartjes kunnen bemachtigen. En met nog meer geluk zijn we op het dak van het treintje geklommen. De afdaling naar Sibambe in het dal was echt schitterend. De klim terug naar Allausi verliep echter minder vlekkeloos. Na 200 meter begon het treintje te puffen en te hijgen en bolde het terug naar achter.

2 uur later is een ander treintje ons dan uit het dal komen ophalen. Ondertussen hadden we ons wat geamuseerd met Carlos en Migel, 2 broertjes van 9 en 12 uit een nabij gelegen dorpje die daar in de bergen wat kwamen spelen. En aangezien ons niveau van Spaans quasi gelijk was aan dat van hun was dat nog best tof.

Een almuerzoke van 1,75 dollar later zijn we dan teruggekeerd naar Riobamba, waar we nog wat rondgekuierd hebben en een leuk restaurantje hebben opgezocht. De ober was zelfs zo vriendelijk om 7 blokken verder te joggen om voor ons “tamales” te gaan halen (een zalige lekkernij). Hij kwam wel terug met quimbolitos maar soit, het is de geste die telt.

Vandaag zijn we dan naar de Chimborazo geweest. Dit is de berg die het dichtste bij de zon ligt omdat hij zeer dicht bij de evenaar ligt. Het is ook Matthias’ lievelingsberg. De zoon van de stationschef heeft ons met zijn taxi (een echte rammelkar) tot bij een refugio op 4800m gevoerd. Vandaar zijn we te voet tot bij de volgende refugio op 5000m geklommen. Dat is niet echt ver maar klimmen op die hoogte is niet te onderschatten. Zware ademhaling, koppijn en supersnelle hartslag. Maar het was het zeker waard!!!

Morgen reizen we naar Baños waar we enkele thermen gaan opzoeken en ons nog eens gaan laten verwennen voordat we enkele dagen de Oriente (het Amazonewoud) induiken.

¡Hasta pronto!

 

Rondtrekken in Ecuador

We hebben nieuwe foto’s online gezet en doordat de computer niet meer werkte en we niet altijd op internet kunnen, kunnen we nu pas een blogbericht posten. Het huis dat we jullie toonden zal voor 3 maanden van ons zijn. De thesis begint stilaan vorm te krijgen, gelukkig dat we met 2 zijn om elkaar aan te moedigen. Morgen vertrekken we voor 2 weken om rond te reizen door Ecuador. Hieronder vind je onze planning die hier en daar nog aangepast kan worden…

29juli: Matthias vliegt naar Guayaquil om Linda te verwelkomen in Ecuador.

30juli: Een etentje onder de toren van de kathedraal en een gratis concert in Banco Central met ons 3 (Linda, Sam, Matthias) rond de dag mooi af.

31juli: Matthias en Linda bezoeken de hoogtepunten van het historische deel van Cuenca (foto’s): Iglesia Vieja en San Sebastian, Catedral Inmaculada, eten voor 2 dollar en oorbellen als cadeau.

1 augustus: Vandaag bereiden we de reis voor. We nemen afscheid van de familie Heras en krijgen nog enkele tips mee.

De reisplanning

za 2 augustus: Reis Cuenca-Riobamba, zoektocht naar een hotel in Riobamba van waaruit we de interessante plekken in de omgeving zullen bezoeken.

zo 3 augustus: The devil’s nose, met een treintje langs een spectaculaire rots.

ma 4 augustus: Bezoek aan Baños (thermen van natuurlijk warm water) waar we meteen de trektocht in het Amazonewoud kunnen vastleggen.

di 5 augustus: Bezoek aan de vulkaan Chimborazzo (al 10000 jaar niet meer actief, in tegenstelling tot andere vulkanen)

wo 6 augustus: Vertrek naar Puyo van waaruit we (goed voorbereid en begeleid) de Amazone intrekken.

do 7 augustus: Amazone

vr 8 augustus: Amazone

za 9 augustus: Amazone

zo 10 augustus: Terugkomst uit Amazone en aankomst Quito waar we op hotel gaan.

ma 11 augustus: Bezoek Quito

di 12 augustus: vanuit Quito naar Otavalo (zaterdagmarkt?) en het midden van de aarde (El Mitad del Mundo)

wo 13 augustus: Bezoek aan Quito (reservedag)

do 14 augustus: We nemen een bus van Quito tot Portoviejo (of verder naargelang de tijd die we hebben), 1 nacht op hotel in deze mooie stad.

vr 15 augustus: We rusten uit (vroeg vertrekken) op Playa Las Frailes (een prachtig en maagdelijk wit strand)

za 16 augustus: We gaan op zoek naar walvissen in Puerto Lopez

zo 17 augustus: We bezoeken (misschien op doorreis) Montañita

ma 18 augustus: Aankomst in Guayaquil (kan ook een dag later zijn) en bezoek naburig dorpje Zaruma.

di 19 augustus: Bezoek historische stad Guayaquil

wo 20 augustus: Linda vertrekt in Guayaquil om 9h10

 

Eerste indrukken over Ecuador

We zijn niet lang genoeg in Guayaquil geweest om de juiste indrukken op te doen. Wat wij ons nog herinneren zijn de tralies en de 3 achtereenvolgende stalen deuren voor het huis van Natalia, een buurt die naar onze normen gevaarlijk leek en veel lawaai ’s nachts (honden, alarm,…). Het was nacht toen we aankwamen maar toch heel warm en vochtig. De taxichauffeurs klampen meteen de toeristen aan, zoals het hoort in elke zichzelf respecterende buitenlandse luchthaven. Niet al te best dus, spijtig, hopelijk krijgen we de kans om overdag betere impreciones op te doen.

pollera

De mannen in Ecuador zijn zeker en vast macho’s, maar dan zeker met een groot hart. Het tunen van auto’s is hier een nationale sport en elke auto kan dan ook verschillende geluiden maken (grappig als er per ongeluk een alarm afgaat). De vrouwen in Ecuador zijn over het algemeen brave huismoeders en zorgen goed voor hun grote kroost en het huis. Oudere vrouwen dragen polleras, de jongere zijn meer Amerikaans. De mama van Veronika eet niet tot iedereen goed aan het eten is en er nog eens een tweede keer is bijgeschept. Gisteren hebben we uitgelegd dat in België de man vaak evenveel in huis werkt als de vrouw.

Het loon. Praten over geld wordt afgeraden door het centrum voor ontwikkelingssamenwerking, maar ze vragen er bij ons altijd naar. We zeggen dan dat de helft naar belastingen gaat en dat alles relatief duur (ongeveer maal 3).

In de supermarkt krijg je nog gratis plastieke zakjes, je kan niet geloven hoe fout dat nu aanvoelt. Zooo 2006!

Er rookt (bijna) niemand in Ecuador. De mannen hebben geen baard (daar gaat Sam’s ultieme aanpassingsplan) en doen strak gel in hun haar.

Mensen worden in een bepaald dorpje, Vilcabamba, gemiddeld meer dan 100 jaar, volgens Oswaldo toe te schrijven aan het speciale water. Hij is dan ook een verkoper van water in Guayaquil, Cuenca en omstreken.

Conclusie. Het is rap een cliché, maar je voelt hier echt dat je omgeving heel hard je doen en laten bepaalt. Als ik in Ecuador was geboren was ik waarschijnlijk een metser en had ik al kinderen?

 

Dag 5 in Ecuador

Zoals je in de post hieronder kan lezen hebben we het zeer naar onze zin in Cuenca. Het is een heel aangename stad, amper gevaarlijk en heel interessant voor bouwkundige ingenieurs als ons.

Het leven dat wij hier leiden is totaal anders als het Leuvense studentenleven. We zitten totaal niet tussen de studenten, maar beleven heerlijke momenten met de familie van Veronica Heras (de Ecuadoriaanse studente die in Leuven een bijkomende opleiding volgde bij Koen Van Balen, de promotor van ons eindwerk).

De eerste dag zijn zij ons komen afhalen aan de luchthaven. Zij hebben ons meteen een rondleiding gegeven door het historische centrum. Zij hebben voor een huis gezorgd (echt te groot voor ons alleen, binnenkort gaan we op zoek naar gewone kamers omdat we in onze villa geen internet hebben). Wij mogen bijna dagelijks blijven eten bij de familie. Mama Nancy brengt dagelijks vers fruit (echt onvoorstelbaar hoeveel verschillende vruchten ze hier hebben, we leven hier dus heel gezond). Ze helpen ons bij het bellen voor onze vermiste bagage. En ze helpen ons met Spaanse woordjes aan te leren tijdens de heerlijke avonden rond de eettafel. Een onvoorstelbare familie!!!

Dag 2 zijn we de stad te voet gaan verkennen met Jose David Heras (de zoon des huizes, 15 jaar en basketballer in de stadsploeg, volgende week moet hij een paar dagen naar Guayaquil voor een belangrijk tornooi).

Vanmiddag hebben we afgesproken om samen een aantal musea te bezoeken. Hij is zeer geïnteresseerd in wat wij doen omdat hij daardoor zijn eigen stad beter leert kennen. En het is altijd handig om een persoonlijke gids en vertaler bij te hebben. Want hoewel we echt “nadda” Spaans kenden, kunnen we nu ons al very basic uitdrukken. Ons taaltje dat we nu gebruiken is echt een mengsel van allerlei talen. Soms durft er wel eens een Franse avec tussenglippen.

We zijn ook al een dag zelf op stap geweest door de stad om gebouwen te bekijken en schades te fotograferen. Er kruipt veel tijd in maar het blijft plezant werken omdat we zo ook de stad leren kennen.

Veronica is ondertussen ook thuis. Morgen gaan we samen met haar naar professor Fausto Cardoso die ons hier zal begeleiden, een bezoekje brengen. Hij is pas geopereerd aan een hernia of aan zijn darmen (we weten het niet zeker omdat mama nancy telkens hernia zegt maar dan wel naar haar buik wijst als we erachter vragen).

Vanavond gaan we proberen om te helpen bij het schilderen in het huis van mami Luca. Zij is de grootmoeder die naast ons woont maar binnen hetzelfde ommuurde domein. We zitten dus echt wel veilig! Met het schilderen kunnen we ze dan bedanken voor alles wat ze al voor ons gedaan hebben (en wrs nog zullen doen…)

¡Hasta luego!

Sam

 

Eerste dagen in het mooie Cuenca

Zoals jullie op de foto’s kunnen zien, worden we heel hard verwend door de gastfamilie in Cuenca. Net aangekomen stonden ze ons al op te wachten op de luchthaven en kregen we meteen een rondleiding.

Met familie Heras op Turi (v.l.n.r. zus Andrea, Mama Nancy, Sam, broer Jose David)

Nu nodigen ze ons dagelijks uit voor het overheerlijke avondeten. Het is genant om er steeds op in te gaan, maar het eten is typisch Ecuadoriaans en we leren veel inheemse vruchten en spaanse woorden (casado is niet cansado!) kennen tijdens deze avonden. We kunnen dus niet weigeren. Ze zijn heel lief en grappig: toen we vertelden dat de man in Belgie ook moet meewerken in het huis vielen ze van hun stoel en zei de mama van Veronica: “¡Voy a Belgica!”.

Ondertussen werken we hard aan onze thesis: bezoeken aan de historische stad Cuenca, de foto’s verwerken en het documentatiesysteem verder op punt stellen. Dagelijks komen er nieuwe ideeën naar boven en blijven we kei-gemotiveerd.

Binnenkort hopelijk wat meer berichtjes, maar in onze mooie en grote villa hebben we geen internet dus het is ons behelpen. Later  ook meer foto’s. Voor de geïnteresseerden: onze valiezen komen dinsdag aan!

Voor de rest hebben we het hier helemaal naar onze zin.

 

Guayaquil, Ecuador

Omstreeks 1 a.m. lokale tijd zijn we in Guayaquil geland (Ver mapa más grande). Dat is 8u in België en dus bijna 24u na ons vertrek in Brussel. Nogmaals enkele papiertjes invullen en een strenge blik van een douanebeambte op onze slaperige koppen, stonden we even later op onze bagage te wachten. Een totale soep wanneer een honderdtal mannen, vrouwen en kinderen met hun karren tot vlak voor de band gaan staan wachten. Het duurde even maar dan kwamen onze rugzakken er toch aangerold. Echter geen spoor van onze koffers. Waarschijnlijk zijn die blijven steken in Houston tijdens onze waanzinnig snelle overstap.

“Faltamos dos bultos. Maletas.” (We missen 2 stuks bagage. Koffers.) Dat was het gebrekkige Spaans dat we tegen verantwoordelijken van Continental konden zeggen. Gelukkig was er een vrouw achter de balie die behoorlijk Engels kon en ons uitstekend heeft geholpen.

Matthias en Sam slapen bijna in Guayaquil

Ondertussen was het wel 2 a.m. (lang moeten aanschuiven aan de balie achter hysterische ecuadoriaanse vrouwen die maar maleta blijven roepen). We hadden echter met Natalia afgesproken dat zij ons om 11.30 p.m. kwam oppikken en dat we bij haar en haar kersverse echtgenoot konden blijven slapen (Ver mapa más grande). Wij met een bang hartje dus naar de aankomsthal, waar zij toch nog stonden te wachten!!! Hoewel zij de volgende morgen om 7u moesten gaan werken, hadden zij toch meer dan 2u staan wachten op 2 wildvreemde belgen. En nu kunnen we ze nog niet bedanken omdat al onze cadeautjes in Sams valies zitten die nog vermist is.

Bon, deze namiddag reizen we af naar Cuenca, waar prof. Cardoso en de moeder van Veronica ons zullen opwachten. Onze vermiste bagage zou dan morgen naar Cuenca gestuurd worden.

 

Newark, New York City, USA

Eerste vliegtuigreis perfect verlopen. Nu gestrand in New York (Newark, bestaan er drukkere vlieghavens?). Het vliegtuig naar Houston heeft pech. Alle haast – anderhalf uur voor controle immigratiedienst, controle douane, controle incheck, bagage oppikken, bagage afgeven – is dus voor niets geweest. Het vliegtuig zal meer dan een uur te laat vertrekken waardoor we sowieso het vliegtuig naar Guayaquil zullen missen. We zullen dus 24 uur later aankomen en overnachten in een hotel in Houston.

 

Matthias niet blij met de nieuwe vertragingen.

Update: Omdat het vliegtuig meer dan een uur sneller vloog dan voorzien, kwamen we aan in Texas op het moment dat het andere vliegtuig vertrok. Toch heeft een elektrische kar ons snel naar de andere kant van de vlieghaven kunnen brengen. Op hetzelfde moment stuurden we nog snel een mail naar Natalia en Veronika: “We will make it!” Nog altijd op 16 juli zouden we aankomen in Guayaquil, de grootste stad van Ecuador!

 

Google Earth, foto’s en collada-files

Ik heb wat verder gezocht naar een manier om de foto’s op een gestructureerde manier verwerken. Een denkpiste zou Google Earth kunnen zijn. Elke foto wordt geüpload en gekoppeld aan de juiste locatie in de straten van Cuenca (mogelijk in GPS-coördinaten). Bovendien kan elk onderzocht gebouw worden getekend en het 3D-model (*.dae collada-bestand) kan ingevoerd worden in Google Earth.

Het zal nog wel wat moeite kosten om deze denkpiste verder uit te pluizen, iets voor deze maand in ieder geval.

I’ve searched a little bit further for a manner to manage the photos we’re planning to take. A possible way is Google Earth. Each photo could be linked to the right location on the city map of Cuenca. Furthermore, there’s the possibility to draw the investigated buildings and the 3D-model (*.daecollada-bestand) could be inserted in Google Earth.

It’s going to take a lot of time to work this out before we’re off to Ecuador.