Terugblik

>>> presentation_october <<<

>>> Presentation on our adventure <<<

 

Deze presentatie hebben we gegeven een paar dagen voor we naar huis vertrokken en zullen we volgende week geven aan de professoren in Leuven. Achteraf kijken we met een goed gevoel terug naar de ervaring. De cultuur, de mensen, de taal en het gevoel dat we nuttig konden zijn voor een ontwikkelend land. We zijn iedereen enorm dankbaar: de architecten, ingenieurs en natuurlijk onze familie.

Esta presentación es el resultado del trabajo en campo en Cuenca, Ecuador. Estaba una experiencia rica y tenemos solo buenos sentimientos. La cultura, los gentes, la idioma y el pensó de estar útil durante la investigación son el más importante. Gracias a todo los arquitectos, enginieros y por supuesto, nuestra familia.

This presentation we gave in Ecuador and we will do the same next week to the involved staff in Leuven. After all, we can look back at this adventure with really good feelings. The culture, the people and the language were enriching. Also we had the feeling (maybe the first time) to be usefull doing research in a developping country. We have to thank all the people who helped us: the architects, engineers and of course, our family.

Cette présentation peut être intéressant à ceux qui voudrait savoir ce que nous avons fait à l’Equateur. L’expérience était formidable. La culture, les gens, la langue y le sens que nous pourrions être utiles pour un pays en développement pendant la recherche. Merci à tous.

 

Stapeltje foto’s

Dat onze reis hier begint te korten, voel je een beetje aan de stress. Alle data wordt verzameld, belangrijke afspraken met mensen worden gemaakt en in het labo wordt een poging gedaan om enkele proefjes tot een goed einde te brengen. Geen sinecure omdat alles hier 2 of 3 keer moet gewogen worden (een digitale weegschaal is hier een uitzondering, balansen met gewichtjes een regel)

Af en toe trekken we er nog eens op uit om de gedachten een beetje te verzetten. Een wandelingske in de bergen, een avondje naar een jazzconcert, een etentje met Eric en Kathleen. Eric heeft 8 maanden in Zuid-Amerika rondgetrokken en eindigde zijn reis in Cuenca. Vorige vrijdag vloog hij dan terug naar Belgie.

Er staan ook nog een paar extra fotootjes online, voor de liefhebbers

Hasta pronto

 

Muchas belgas en Cuenca

Hola todos,

lang geen blogberichtje meer gekregen van ons, maar dat komt omdat het drukke tijden zijn. Aan de ene kant is ons verblijf in Ecuador al vergezet en wordt het onderzoek voor de thesis dus steeds belangrijker. Aan de andere kant hebben er deze week een aantal gasten uit België verbleven in ons huisje.

Vorige week dinsdagavond werden we na ons avondeten opgebeld door een taxichauffeur die bij ons 2 Belgische señoritas wou afleveren. Eerst wisten we niet goed waarover het ging, maar uiteindelijk bleek dat Annelies en Helena (vriendinnen van Matthias) na hun rondreis door Ecuador terug in Cuenca waren gearriveerd. Zij wilden nog even uitblazen in Cuenca en een “beetje” shoppen voor ze ’s zaterdags terug naar België vlogen. Aangezien we die week héél veel afspraken hadden gemaakt met architecten (afspraken die we tegenwoordig zelf maken én in het Spaans) hadden we niet superveel tijd om hen Cuenca te laten zien. Daarom hebben we hen een fotozoektocht laten doen. Het resultaat daarvan kan je hier bekijken.

Vrijdagavond zijn zij dan vanuit Cuenca vertrokken naar Guayaquil om daar zaterdagmorgen het vliegtuig naar België te nemen. Zaterdagavond stond Annelies echter terug in CUenca. Tijdens een overval op hun bus was haar paspoort gestolen waardoor ze haar vliegtuig niet kon nemen. Helena had haar paspoort nog wel en was wel kunnen vertrekken.

Zondag was ten huize “mami Luca” en dus ook een beetje ten huize “ons” een barbeque met de hele familie. Samen met Annelies kregen we weer een gigantisch bord met vlees, choclo (gekookte maïs) en een gebraden banaan voorgeschoteld. Superlekker allemaal en achteraf werd er nog een glaasje canelazo (Shumir met kaneel en bosvruchten) achterovergeslagen.

Maandagmorgen om 5u30 arriveerden Miek en Raf hier. Miek had reeds eerder een jaar AFS in Ecuador achter de rug en herverkende het land nu samen met haar vriend. Samen met Annelies verkenden zij de stad terwijl wij op ons bureautje in de unief zaten te werken en in het labo onze plan probeerden te trekken met de beperkte middelen die we hebben.

Dinsdagmorgen kon Annelies dan eindelijk het vliegtuig nemen richting Quito (normaalgezien haar eerste werkdag). Vandaaruit is ze dan vandaag, donderdag, vertrokken richting België. Dinsdagnamiddag vertrokken Miek en Raf dan ook richting Machalla voor een bezoekje aan Mieks AFS-familie. En zo zaten we plots weer met ons tweetjes. Nu moeten we er nog een maandje tegenaan gaan om met genoeg data en een goed gevoel weer naar huis te kunnen keren.

Maar voorlopig is dat goed gevoel er nog steeds,

Hasta pronto

P.S. We waren wat foto’s vergeten online te zetten (over cuy eten, bezoek aan Deleg,…), maar dat is nu ook geregeld.

 

Update Thesis

Met veel plezier hebben wij de vele reacties op Doccenter V6  (bij het aanklikken van de link het certificaat accepteren) ontvangen en we melden meteen dat de grootste problemen al verholpen zijn. Normaal gezien zou het documentatiesysteem moeten werken op elke versie van Internet Explorer, waarbij er geen informatie meer op de donkere achtergrond verschijnt (het kan zijn dat je wel even de pagina’s moet herladen, dat is goed gebeurd wanneer het copyright-teken onderaan links goed is afgedrukt). Een foute instelling van een parameter zorgde voor dit probleem. Alle foto’s zijn bovendien te bekijken (ook in de zoekfunctie), het probleem was daar dat de extensie bij de helft van de foto’s om een onverklaarbare reden was veranderd van .JPG naar .jpg en daar kon de server niet mee lachen.

Bovendien hebben we ook een versie voor eventueel andere ontwikkelaars (jullie dus!) online gezet, de versie is slechts 2 MB en bevat maar enkele foto’s (gemakkelijk te installeren op de computer na het uitpakken van zip-file). Een handleiding vind je hier.

Op dit moment nemen we beslissingen die de inhoud van de thesis zullen vastleggen. We moeten namelijk focussen op problemen die wij willen/kunnen oplossen. Zo zullen we vooral de bouwmaterialen uit aarde (adobe, bahareque, tapial,…) en hun karakteristieken bestuderen. Deze materialen komen namelijk heel veel voor in het historische Cuenca en is – wegens weinig interesse – bijna nooit bestudeerd. Bovendien zijn ze onderhevig aan veel schade en dreigt de eeuwenoude techniek volledig verloren te gaan.  

Uiteindelijk zullen we proberen om een model – of op zijn minst ontwerpbeslissingen – op te stellen ivm. de invloed van aardbevingen op aarde-structuren. Aardbevingen komen namelijk heel veel voor in Ecuador (de Andes) en zorgen vaak voor grote schade. Bovendien kunnen we onze kennis als ingenieurs op deze manier het best benutten. 

Zo, op deze manier zijn we misschien in staat om de 3 kernbegrippen van onze thesis samen te brengen. “De gebouwen van de historische werelderfgoedstad Cuenca”, “materialen” (adobe) en “schade en haar oorzaken” (aardbevingen).

 

Que suerte!

Dit weekend hebben we werk gemaakt van de reisbeurzenfilm die de KULeuven zal maken. Hoewel we er ons van bewust waren dat we in de kijker stonden met de camera (te merken aan de Ecuadorianen die ons overal aanspreken), hebben we ons 10 seconden laten afleiden.

Terwijl Matthias was gaan zoeken naar een fles water (het was een heel warme en zonnige zondag), bleef Sam bij de rugzak. Een man sprak hem aan over 5 cent aan zijn rechterkant en in deze paar seconden afleiding verdween zijn rugzak aan de linkerkant. Matthias kwam juist terug de hoek om en hoorde Sam roepen: “De rugzak is weg”, terwijl hij achter de man met afleidingsmanoevre liep en hem letterlijk bij zijn kraag vastpakte. Matthias liep zo snel mogelijk in de omliggende straten, maar geen rugzak (met dure camera van KULeuven) te vinden.

Ondertussen waren een tiental hulpvaardige mensen rond de afleidings-dief gaan staan en brachten ons naar de politie, die hem meteen opsloot in de douche / cel. We deden ons verhaal en zeiden dat de dief had gebeld naar de tweede dief die onze rugzak had. De politie belde naar deze nummer en zei: “Er zal een groot probleem zijn voor je vriend als de rugzak niet meteen hier is”. Als bij wonder stond 5 minuten later een man met een vuilniszak (met rugzak en de hele inhoud) voor de deur.

De politie had graag dat we een klacht indienden tegen deze Peruviaanse ladron. Omdat we niet weten hoeveel kinderen de dief moet eten geven en niet kunnen inschatten hoe zwaar de straf is (gevangenissen zijn hier niet meteen leuk en al zeker niet voor door racisme bestookte buitenlanders), besloten we om geen klacht in te dienen. Al bij al hadden we toch maar onze rugzak terug! Het zou dus blijven bij een zeer goede waarschuwing, 5 seconden is genoeg. Cuenca blijft een veilige stad, maar we hadden het eigenlijk een beetje zelf gezocht. Que suerte!

Morgen meer over onze thesis.

 

Ons eerste baby’tje is er!

Onze vriendinnetjes hoeven geen schrik te hebben, we hebben het niet over een kindje maar over onze SaMat Doccenter V6. Dit is het fotobeheersysteem dat we bijna volledig op eigen houtje ontwikkeld hebben, met eenvoudige navigatie- en zoekfunctie voor alle foto’s, gebouwen en schades die we al tegengekomen zijn hier in Cuenca. We hebben er heel veel tijd ingestoken, maar het is dan ook volledig naar onze zin! Je kan het systeem hier zelf eens uitproberen. Opmerkingen, verbeteringen en bugs mag je ons altijd doorgeven.

Buiten onze werkdagen tijdens de week, proberen we in het weekend een beetje te ontspannen en wat leuke dingen te doen. Afgelopen zaterdag waren we bijvoorbeeld uitgenodigd door Juan, een neef van de familie Heras. Hij woont in een voorstad van New York en studeert daar informatica. Elk jaar komt hij een maand terug naar zijn familie in Cuenca. Die maand was nu om en daarom gaf hij een kleine barbeque vooraleer terug te gaan naar “los Estados Unidos”. Echt gezellig en goed om ons Spaans wat te verbeteren. Weeral een paar nieuwe woordjes bijgeleerd.

Zondag zijn we met de familie Heras naar Cajas geweest. Cajas is een nationaal park op 35 km waar je uitstekende één- en meerdaagse trektochten kan doen. We zijn niet naar het park zelf geweest (eeen wandeltocht is iets voor volgend weekend) maar naar een kerkje vlakbij. Terwijl de familie Heras naar de mis ging, zijn wij een berg opgeklommen tot bij een prachtig meertje. Spijtig genoeg was het stevig aan het regenen en dus waren we zeiknat toen we terug beneden waren. Gelukkig was de mis nog bezig en konden we ons nog een half uurtje verwarmen aan de glorie van God Wel een ervaring hoe de Ecuadorianen omgaan met hun geloof. De misviering is heel intens en wordt opgefleurd met veel gezang.

Deze week plannen we nog wat lectuur door te nemen, wat extra gebouwen te bekijken en eindelijk ook eens een labo in te duiken.

Hasta pronto

 

Op het dak van de kathedraal

Voor de thesis moet je veel overhebben, met die instelling zijn we op het vliegtuig gestapt 43 dagen geleden. En we breken onze belofte niet. Zo zijn we dit weekend naar Oña gereden (in totaal 6 uur in de auto) om te zien hoe adobe stenen worden gemaakt en om er enkele mee te nemen voor verder onderzoek. En daar blijft het niet bij. Om de regenwaterafvoer en de breuken in het dak te bestuderen kropen we gisteren tot op de blauwe koepels van de grote kathedraal in Cuenca (je weet wel, waar de vorige paus ooit op bezoek was).

Vanaf nu kan je de foto’s vinden op deze link of door op “more photos” (rechts op deze blog) en dan onderaan op het gezichtje van Sam De Jongh te klikken.

Het hoeft geen verdere verklaring dat we ons culinair graag verwennen en daardoor schuiven we wel eens aan tafel bij mami Luca (of haar dochter Nancy). Deze zondag leerden we zo tamal te maken, het streekgerecht bij uitstek. De foto’s en het recept vinden jullie hier.

Vandaag verwerken we de foto’s en data van deze kathedraal in ons Doccenter, dat weldra online komt voor iedereen, ja ook voor jou!

 

¡Back home (in Cuenca)!

Nadat we alle interessante dingen hadden gezien in Quito, hebben we ons nog eens goed laten gaan in een (voor ons) chique restaurant. Nu ja chique, $50 voor 3 personen is nog altijd niet veel, zeker als je denkt wat je in België betaalt.

Met een nachtbus zijn we dan vanuit Quito naar Manta aan de kust gereden. Met dichtgeknepen billen weliswaar, want hoewel de rit hoofdzakelijk over vlakke wegen ging, hield de chauffeur zo’n rotvaart aan dat we ons hart vasthielden. Om 7u ’s morgens waren we dan toch veilig en wel in Manta, waar we de vismarkt op het strand wilden zien. Echt machtig om te zien hoeveel verschillende soorten vis daar in grote hoeveelheden uit de zee worden gesleept, ter plekke worden gevild en liefst ook direct verkocht, afgevoerd of klaargemaakt worden in één van de vele eetstandjes.

Na een ontbijtje in de stad zijn we dan doorgereisd naar Puerto Lopez. Dit is een ander stranddorpje dat bekend staat om de walvissen die er voor de kust rondzwemmen. Zij komen van de zuidpool naar de kust van Ecuador om er te paren. Met een boot voor 15 personen en gids Enrique zijn we deze walvissen dan van dichtbij gaan bekijken. Na een boottochtje van een uur kwamen we aan in de buurt van het eiland van Isla de la Plata. Hier konden we de walvissen goed bekijken vanop het dak van de boot terwijl ze kwamen ademhalen aan het oppervlak. Echt prachtig, spijtig genoeg hadden ze geen zin om sprongen te maken.

 Nadien zijn we op het eiland Isla de la Plata een wandeling van 3 uur gaan maken. Dit eiland wordt wel eens de Galapagos voor arme mensen genoemd (wij dus). Op dit eiland hebben honderden vogels (een 10-tal verschillende soorten) hun nest gemaakt. Héél veel blue foot boobies en ook vogels die hun rode keel opblazen. Na een snelle lunch zijn we dan nog een half uurtje gaan snorkelen in de baai van het eiland. Mooie vissen gezien maar hiervan hebben we natuurlijk geen foto’s.

De volgende dag hebben we een rustdagje ingelast en zijn we wat gaan niets doen op het strand van Los Frailles. Prachtig strand met een stevige onderstroom. Heerlijk om wat uit te rusten na een lange reis. Na een heerlijk etentje in een Italiaans restaurantje zijn we de volgende dag vanuit Puerto Lopez vertrokken richting Guayaquil. Met een tussenstop in Montañita (surfersparadijs, maar lelijk dorpje met vuile straten) zijn we na een rit van 6 uur aangekomen in Guayaquil, de eindhalte van onze reis.

In Guayaquil zijn we nog 2 daagjes gebleven. Het is de grootste stad van Ecuador (meer dan 3.000.000 inwoners) maar eigenlijk is er niet zoveel te zien omdat er enkele buurten zijn waar je beter niet komt. Wel interessant zijn een aantal parken (zoals Parque Bolivar waar leguanen zomaar rondkruipen en eekhoorntjes in het rond huppelen). Ook een wandeling over de Malecon 2000 (vergelijkbaar met de kaaien in Antwerpen maar dan na een grootschalig nieuwbouwproject met wandelbruggen, horeca, parkjes en fonteintjes) is zeker de moeite waard. Vooral omdat aan het einde van de Malecon 2000 Cerco Santa Ana ligt. Via 500 treden klim je op tot een oude lichttoren op de heuvel Santa Ana met een prachtig uitzicht over Guayaquil.

Na de finale dag in Guayaquil, kwam de dag dat Linda terug moest vertrekken naar het verre België, terwijl Sam en Matthias met de bus terug naar Cuenca vertrokken. Niet meteen de plezantste dag maar je wist dat hij ooit ging komen.

Aankomen in Cuenca was een beetje een raar gevoel want hoewel we hier nog maar een maandje zijn, voelde het toch een beetje als thuiskomen. Het was plezant om alles te kunnen uitpakken en de foto’s van de voorbije 3 weken op de laptop te bekijken. Maar we beseffen nu ook dat er ons nog maar 2 maanden resten om onze thesis tot een goed einde te brengen (op deze moment hebben we meer gereisd dan gewerkt). Daarom hebben we direct een lunchvergaderingske tussen ons tweetjes ingelast om te plannen wat we hier nog allemaal willen doen voor onze thesis.

En zo staat ons thesiswerk weer op de rails en zijn we weer vertrokken voor 2 maanden.

¡Hasta luego!

 

Let’s vamos a la playa!

Ola todos,

deze avond vertrekken we met een bus naar Manta aan de kust. Daar willen we de vismarkt bekijken en dan doorreizen naar Puerto Lopez om vandaaruit de interessantste kuststadjes te verkennen en walvissen te spotten. Daarna wordt de laatste etappe van onze reis richting Guayaquil aangevat.

De laatste 2 dagen hebben we vanuit Quito enkele daguitstapjes gemaakt. Gisteren zijn we naar Otavalo geweest. Otavalo is een stadje 90 kilometer ten noorden van Quito. Het is in heel Ecuador bekend om zijn marktjes. We hebben daar dan enkele uurtjes rondgeslenterd op de eet- en kledingmarktjes. Na eens lekker Mexicaans te hebben gegeten, wilden we een wandeling maken rond het nabijgelegen Lago de San Pablo. De taxichauffeur die ons erheen bracht, keek ons een beetje raar aan. Uiteindelijk bleek dat er rond het meer niet echt gewandeld kon worden omdat het er zeer drassig was. We besloten dan maar naar het dichtst bijzijnde dorpje te wandelen om daar een bus te nemen. Onderweg werden we tegengehouden door een oud vrouwtje dat per se haar weefatelier wou laten zien. Interessant om te zien hoe ze alle dingen maakt die in Otavalo verkocht worden. Dit was haar enige bron van inkomsten voor een familie van 6 meisjes en 4 jongens!

Vandaag zijn we naar Mitad del Mundo geweest op een 30 km van Quito. Een toeristische attractie in de vorm van een monument pal op de evenaar, op de plaats waar in de 18e eeuw metingen zijn uitgevoerd door Franse wetenschappers om de ligging van de evenaar te bepalen. Of is het de plaats waar de evenaar en het eclipticavlak elkaar snijden? We zijn het er nog altijd niet over eens.

In de namiddag zijn we terug naar Quito gegaan en hebben daar de Teleferico genomen die ons op 4100m bracht op de flanken van de Pichincha berg. Een magnifiek uitzicht over Quito, een stad die 50 km lang is en 3 km breed.

¡Hasta luego!

 

Quito!

Na de Oriente hebben we samen met Jhonny, de vertaler, een nachtbus genomen tot in Quito. Aangekomen om 4 uur ’s nachts stelde hij voor om bij hem te blijven slapen. Zijn huis was niet groot maar hij had wel 2 bedden. Dit werd onze tweede grote cultuurshock want een huis bleek erg armzalig (een huur van $50) en meer dan 2 aftandse matrassen voor ons had hij niet. Maar dit geeft aan dat niet alle Ecuadoreanen het even breed hebben en hier nog wel degelijk armoede heerst. We hebben ons dan maar enkele uurtjes te slapen gelegd en vooral niet te veel bewogen.

Ondertussen hebben we al 2 dagen in Quito gespendeerd. Aan de hand van een wandeling uit de Lonely Planet hebben we het oude stadscentrum bezocht. Ook een bezoek aan een magnifieke kerk waarvan de binnenkant volledig uit goud bestond (enkele illegale foto’s zijn te bewonderen) en een bezoek aan het Museo del Banco Central zijn de revue gepasseerd. Het nieuwere gedeelte van de stad (La Mariscal) hebben we ook al deels gezien maar dit bevalt ons niet zo omwille van de talrijke hoge flatgebouwen, hotels en kantoren. Onze kleren hebben we ondertussen wel naar een wasserij moeten doen want ze stonken ofwel vreselijk (naar de matrassen van Jhonny) ofwel waren ze vuil (Oriente).

We plannen nog 2 dagen in Quito te blijven om een daguitstap te doen naar Otavalo (bekend om zijn artisanale marktjes) en naar Mitad del Mundo (een monument pal op de evenaar, een beetje heel toeristisch maar je moet er geweest zijn).

Hasta pronto